لباس سیاهمحرم بوی و یاد  حسین(ع) داره و این لباس سیاه هم نشون از داغدار بودن ما. نکته ی مهمی که نباید ازش غافل بشیم اینه که این لباس سیاه یه حرمت داره و اونم حرمت کسیه که بخاطرش لباس سیاه پوشیدیم.

اما این روزها که مجالس روضه و عزاداری توی ماه محرم و صفر برگزار میشه،متاسفانه یه رفتارها و حرکت هایی دیده میشه که با حرمت این لباس سیاه ،با هم سنخیتی نداره.

مثلا مداح میگه که ابالفضل دست و بازو و ابروش فلان بود و بهمان بود!!

عزادار هم با نعره های عجیب و غریبی که از خودش در میاره شان و شخصیت و حرمت اون مجلس رو زیر پا میذاره آخه قرآن از فریاد زدن با حالت نعره ،نهی کرده.

از این گذشته شال سیاه شده وسیله تزئین و خوشگلی بعضی از جوونای ما که برای خوش تیپی از اون استفاده میکنن.

لباس سیاه هم صرفا جنبه نماد پیدا کرده و بعضی از ما ها از انجام انواع و اقسام گناهان هیچ ابایی نداریم و هنگام گناه،اصلا متوجه ی حرمت این لباس سیاهی که تنمون هست نیستیم.

اما اگه رنگ و بوی خدایی پیدا کنیم،میشیم شبیه علی اکبر،میشم شبیه قاسم بن حسن،و میشیم شبیه کسانیکه در عین جوانی یا کودکی،از چنان عظمتی برخوردار شدن که یاد و نام اونها برای همیشه ی تاریخ در دل یادواره های ایام ثبت شده.

اونها رنگشون خدایی شد و چون خدا فنا ناپذیر و دائمیه،پس این افراد هم یاد و نامشون دائمی و فناناپذیر شد.

پس میگم:

یا لیتنی کُنتُ معکم فاَفوزُ فوزاً عظیماً



والسلام علی من اتبع الهدی



نوشته شده در تاریخ شنبه 18 آبان‌ماه سال 1392 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | مهدی شعبان  

بـه وبـلاگ عـطــشــان خـوش آمدید سایت شیرز, عطشان, شیرز, یا اهل العالم قتل الحسین بکربلا عطشانا, ساقی عطشان, مهدی شعبان, کلیه حقوق مادی و معنوی این اثر برای وبلاگ عطشان محفوظ است , طراحی توسط: مهدی شعبان, mehdi shaban, وبلاگ عطشان،وبلاگی درباره عاشورا و تاثیرات عظیم آن, پایگاه اینترنتی عطشان, سقای عطشان بر لب دریاست عباس یک آسمان غیرت، هزارانش ستاره نقش زمین در دامن صحراست عباس, پایگاه عطشان,