امام علی(ع)وقتی علی(ع) مشغول کارها و امورات مربوط به رحلت حضرت رسول اکرم(ص) بود و غم و اندوه،فضای بیت رسول الله رو در بر گرفته بود،عمر به همراه ابوبکر به بیرون شهر و در منطقه ی سقف داری که اون رو سقیفه میخوندن،رفتند!

در سقفیه گروهی از انصار و مهاجرین قرار داشتن.

عمر گفت که رسول خدا مرده است و باید تکلیف جانشینی ایشون رو مشخص کنیم و شخصی و انتخاب کنیم که به این کار شایسته باشه! بین انصار و مهاجر گفتگو شد و برخی میخواستن جانشین رسول خدا از انصار باشه و بعضی میخواستن جانشین رسول اکرم ،فردی از مهاجرین باشه و خلاصه بینشون اختلاف افتاد!

تا اینکه عمر(لعنة الله علیه) گفت: من میگم ابوبکر باشه که دیگه هم اختلافی بین شما نباشه!

خلاصه انصار و مهاجرین هم که گویی به کلی واقعه ی غدیر خم رو فراموش کرده بودن،با ابوبکر بیعت کردن!

و به این ترتیب خلافت حضرت علی(ع) با توطئه ی عمر و ابوبکر،به دیگری که شایستگی اون رو نداشت ،رسید.

اما حضرت علی(ع) ،صبر کرد تا ابوبکر و بعد از اون عمر و سپس عثمان به درک واصل شدند.

بع مردم که فهمیدن در طول این 25 سال،سه خلیفه ی قبلی اون ها رو به چه پرتگاه و وادی خطرناکی برده بودن به علی(ع) هجوم آوردن و ازش خواستن که خلافت رو قبول کنه!

حالا اینکه در زمان سه خلیفه ی قبلی،مخصوصا عمر،چقدر حضرت علی(ع) در جهت برقراری عدالت قدم بر داشت رو در نظر بگیرید. این کارها به قدری بود که عمر خودش میگه:«لو لا علی لهلک عمر»

یعنی:«اگر علی نبود،حتما عمر هلاک می شد».

اما انسان چقدر باید کور باشه که خودش به عظمت و بزرگی علی(ع) اعتراف کنه اما حب دنیا نذاره که حق رو به علی(ع) بده!

علی(ع) که شب ها کیسه ی غذا رو بر دوش خودش مینداخت و برای ایتام و فقرا غذا می برد.

علی(ع) که قضاوت های عادلانه و فوق العاده ی اون در زمان عمر،هنوز هم که هنوزه،باعث حیرت و شگفتی ما میشه!

بعد از اینکه به خلافت رسید نوبت به خبیث های دیگه ای مثل معاویه و عمر و عاص و طلحه و زبیر و ... رسید که اونها هم برای مبارزه با علی(ع) و عدالت فوق العاده ی اون به جلو اومدن و تمام تلاش خودشونو بکار بردن!

اما دریغا که این جاهلان نتونستن بفهمن که با این کارها دارن چه ظلم بزرگی در حق اسلام میکنن. شاید هم میدونستن اما به خاطر رسیدن به منافع خودشون این کار رو میکردن و همه چیز رو زیر پا میذاشتن.


تا اینکه بالاخره در روز 21 رمضان خورشید عدالت به دست یکی از شقی ترین افراد (ابن ملجم مرادی) به شهادت رسید.

اما عدالت و عظمت حضرت علی(ع) به قدری زیاد بود که بعد از شهادت اون هم باز تاب و تحمل شنید  ذکر و یاد حضرت رو نداشتن و دستور دادن که هرکس درباره ی حضرت صحبت کنه باهاش برخورد بشه!

حتی در برخی مناطق،هرکس که شیعه ی علی(ع) بود باید کشته میشد و هرکس یه شیعه رو به دستگاه حکومتی معرفی میکرد در قبال اون جایزه می گرفت و دستگاه حکومتی هم اون شیعه رو میکشت!

تا حدود صد سال بعد از نمازها، حضرت رو لعن میکردن!

یعنی تا حدود صد سال،علاوه بر اینکه کسی حق نداشت از حضرت علی(ع) حرف و حدیثی ذکر کنه بلکه باید بعد از نماز هم اون رو لعن میکردن!

حالا فکرشو بکنید که حدود یک قرن محرومیت از نور عدالت یعنی چی؟؟؟

اگه ما دو سال توی شهر خودمون نباشیم یواش یواش مردم فراموشمون میکنن اما فکرشو بکنید که علی(ع) چقدر عظمت داشته که با وجود اینکه حدود صد سال ازش حرف و حدیثی نبود اما بازم ما این همه حدیث ازش داریم. حالا فکرشو بکنید که اگه اون صد سال هم ذکر حدیث از حضرت علی(ع) ممنوع نبود الان ما چقدر حدیث از ایشون داشتیم و زندگی مردم دنیای امروز با این احادیث چقدر زیبا می شد و به چه قله های عظیمی از آسایش و زندگی مطلوب می رسیدیم.


اما ای امام خوبان و ای امیر مومنان! نور هدایت تو همیشه ما رو به پیش برده و دشمنان تو  هرگز نتونستن که این نور رو خاموش کنن چون نور خدایی داری و مگه میشه نور خدا رو خاموش کرد؟؟؟



والسلام علی من اتبع الهدی



کلمات کلیدی:

خورشید عدالت،شهادت عدالت،عدالت،شهادت حضرت علی،شب بیست و یکم رمضان،ماه رمضان،شب قدر،قرآن و اهل بیت،



نوشته شده در تاریخ جمعه 20 مرداد‌ماه سال 1391 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | مهدی شعبان  

بـه وبـلاگ عـطــشــان خـوش آمدید سایت شیرز, عطشان, شیرز, یا اهل العالم قتل الحسین بکربلا عطشانا, ساقی عطشان, مهدی شعبان, کلیه حقوق مادی و معنوی این اثر برای وبلاگ عطشان محفوظ است , طراحی توسط: مهدی شعبان, mehdi shaban, وبلاگ عطشان،وبلاگی درباره عاشورا و تاثیرات عظیم آن, پایگاه اینترنتی عطشان, سقای عطشان بر لب دریاست عباس یک آسمان غیرت، هزارانش ستاره نقش زمین در دامن صحراست عباس, پایگاه عطشان,